ΑΠ'ΤΟ YOUR ARSENAL ΤΟΥ 1992 ΕΧΕΙ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΣΕΙ ΤΟΣΟ ΔΙΕΙΣΔΥΤΙΚΑ ΤΟ ΟΞΥ ΠΝΕΥΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΡΟΚΙΕΣ ΤΗΣ ΚΙΘΑΡΑΣ

Διαβάστε περισσότερα

 

Κοινώς, το “Years Of Refusal” δεν έχει τίποτα στα σπλάχνα του από την συναισθηματική παλέτα του Morrissey όπως την γνωρίζαμε ως σήμερα. Έχει όμως μια αντίθετη γκάμα αισθημάτων, επίσης πλούσια

Διαβάστε περισσότερα

 

ΤΟ Something Is Squeezing My Skull ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΞΕΚΙΝΑ ΤΟ CD EINAI ΤΟ ΠΙΟ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ ΜΟΥΣΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ Ο MORRISEY ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ.

Διαβάστε περισσότερα

 

ΚΑΘΩΣ ΤΟ ΑΛΜΠΟΥ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ Ο MORISSEY ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΩΣ ΜΙΑ ΑΝΩΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ.

Διαβάστε περισσότερα

 

Ο Moz από το 2004 και το You are the Quarry διανύει την καλύτερη περίοδο της προσωπικής του καριέρας και γίνεται συνεχώς καλύτερος…

Διαβάστε περισσότερα

 

Οι κιθάρες παίρνουν πρωτοβουλίες, οι συνθέσεις του έχουν αποβάλει όλη εκείνη τη δακρύβρεχτη μελαγχολία που σε έκαναν να λυπάσαι αυτόν ή τον εαυτό σου και νιώθει βολικά και με έννοιες άπιαστες γι’ αυτόν όπως η ευτυχία. Μουσικά δεν πρωτοπορεί αλλά αν μη τι άλλο μας κάνει να περάσουμε μια ευχάριστη ώρα.

Διαβάστε περισσότερα

 

Όπως και να έχει, ο Mozz έδειξε ότι η μπογιά του περνάει ακόμα και πως, για άλλη μια φορά, έστω και σε αυτήν την ηλικία, έστω και χωρίς το καλύτερο δυνατό δισκογραφικό αποτέλεσμα, τους περισσότερους πιτσιρικάδες του τωρινού μουσικού γίγνεσθαι τους έχει για πρωινό.

Διαβάστε περισσότερα

 

TO YEARS OF REFUSAL ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΙΟ ΗΧΗΡΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ Ο MORRISEY ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ.

Διαβάστε περισσότερα

 

ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ, ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΠΙΜΕΛΗΘΗΚΕ Ο JERRY FLINN, ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΡΟΚ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ, ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΕΝΟ, ΣΥΣΠΕΙΡΩΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΑΝΑΦΛΕΞΙΜΟ.

Διαβάστε περισσότερα

 

Οι πιο δυνατές στιγμές του album είναι το “Something Is Squeezing My Skull”, το “Mama Lay Softly on the Riverbed” και το “Black Cloud” στο οποίο κιθάρα παίζει ο Jeff Beck. Επίσης ξεχωρίζουν τα “One Day Goodbye Will Be Farewell και το “I’m OK By Myself”.

Διαβάστε περισσότερα

 

ΑΝ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΟΠΩΣ ΤΟ 'That's How People Grow Up' ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΤΙΣ ΠΟΛΥΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥ MORRISEY, ΑΛΛΑ ΟΠΩΣ ΤΟ 'When Last I Saw Carol' ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΝ ΚΑΛΟΔΕΧΟΥΜΕΝΗ ΠΟΙΚΙΛΙΑ.

Διαβάστε περισσότερα

 

Τα δώδεκα κομμάτια του αποτελούν τη συνέχεια του άλμπουμ «Ringleader of the Tormentors» του 2006. Και είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, εκρηκτικά.

Διαβάστε περισσότερα

 

Από στίχο τα γνωστά, “να αγαπάς και να μην αγαπιέσαι”, “τι σκληρός είναι ο κόσμος”, κανά δυό αυτοκτονίες, τέτοια εφηβικά. Από μουσική όμως ΣΟΥΠΕΡ. Κιθαριές(!!!) δυνατά τύμπανα και διάφορες αμερικανιές.

Διαβάστε περισσότερα

 

ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ YEARS OF REFUSAL ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΑΡΚΕΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΩΣΤΟΣΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΛΑΣΙΚΟΣ ΔΙΣΚΟΣ.

Διαβάστε περισσότερα

 

ΤΟ YEARS OF REFUSAL ΣΦΥΖΕΙ ΑΠΟ ΡΥΘΜΟ ΩΣ ΜΙΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΩΝ.ΩΣ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΧΩΛΑΙΝΕΙ

Διαβάστε περισσότερα

 

Αλλά τώρα που στο φρέσκο Years Of Refusal, για πρώτη φορά εγκαταλείπει τη «Smiths-ίλα» που ακόμη κι αν δεν το παραδεχόταν, χαρακτήριζε τους solo δίσκους του, χάριν ενός αμερικανόφερτου (όπως Σπρίνγκστιν) ροκ, μου έρχεται να ...σταυρίσω.

Διαβάστε περισσότερα

 

Παρά τα προβλήματά του, έχει κάποιο οφθαλμοφανές θετικό. Αυτό είναι η διάθεση του ίδιου του Morrissey, ο οποίος ακούγεται πραγματικά καλά.

Διαβάστε περισσότερα

 

ΜΕΡΙΚΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΥΠΕΡΙΣΧΥΟΥΝ ΤΩΝ ΓΑΡΝΙΤΟΥΡΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

 

γκαζωμένο αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο

τουλάχιστον ακούγεται πιο ευχάριστα απο το προηγούμενο

Διαβάστε περισσότερα

 

Το Years of refusal δεν είναι ένας κακός δίσκος, είναι αδιάφορος

Διαβάστε περισσότερα

 

Τον ευχαριστούμε διότι πράγματι μέσα σε μία μέρα είπε περισσότερα και σπουδαιότερα πράγματα απ' ότι οι περισσότεροι λένε σε ολόκληρη τη ζωή τους..., αλλά μήπως να σιωπούσε σιγά σιγά...

Διαβάστε περισσότερα