«...Το παρόν βιβλίο αποδίδει στο τσιγάρο μια ορισμένη φιλοσοφική διάσταση, που απορρέει από το γεγονός ότι θεωρείται συμβολικό εργαλείο, και του προσδίδει τα ποιητικά χαρακτηριστικά ενός ιερού ή και ερωτικού αντικειμένου, προικισμένου με μαγικές ιδιότητες και σαγηνευτικά θέλγητρα, περιβαλλόμενου από έναν κλοιό απαγορεύσεων και μιαν ατμόσφαιρα κινδύνου - όντας ένας χώρος απαγορευμένων ηδονών, ένας αγωγός προς το υπερβασιακό και ένα κέντρισμα προς την απώθηση.

Το να γράψω αυτό το εγκώμιο των τσιγάρων, ήταν η στρατηγική που μηχανεύτηκα για να σταματήσω να καπνίζω - και σταμάτησα οριστικά! Πρόκειται, συνεπώς, τόσο για ωδή όσο και για ελεγεία για το τσιγάρο.»