Το Crazies του 2010 διαθέτει φρενήρη ρυθμό και μια ατμόσφαιρα που συναντάς στα καλύτερα b-movies. Παραπέμπει δηλαδή τόσο στον Τζον Κάρπεντερ όσο και στον Χάουαρντ Χοκς.

Διαβάστε περισσότερα

 

Μου θύμισε το πρόσφατο The Mist χωρίς όμως να έχει το νεύρο του. Πατώντας πάνω στα γνωστά κλισέ όμως, και παρά το γεγονός ότι έχει προβλέψιμο τέλος, δεν παύει να βλέπεται ευχάριστα.

Διαβάστε περισσότερα

 

Παρολαυτά το οπλοστάσιό του εξαντλείται πριν το φιλμ του και, σε συνδυασμό με το ξεκαθάρισμα των σεναριακών προθέσεων (για straight story), σε πιάνει μια απάθεια στο τελευταίο τέταρτο που θα 'πρεπε προφανώς να είναι και το πιο αγχωτικό ή έστω σοκαριστικό.

Διαβάστε περισσότερα

 

Η επιμονή στο ύφος cult journal - road movie (3 ημέρες real time) επιβεβαιώνει πως ο στόχος του φιλμ βρισκόταν ανάμεσα σε μια εύπεπτη ανώδυνη ψυχαγωγία «τρόμου» και τον εφιαλτικό εντοπισμό της κατάρρευσης του Αμερικάνικου ονείρου.

Διαβάστε περισσότερα

 

Εκείνο όμως που λείπει από την ταινία του Αϊσνερ είναι το κοινωνικό στοιχείο, ιδιαίτερα το καυστικό «αποκαλυπτικό» σχόλιο πάνω στο μέλλον της ανθρωπότητας

Διαβάστε περισσότερα

 

Φοβού...γενικώς!

Σαφώς και η προτίμηση μου τείνει στην πλευρά του πρωτότυπου, αυτό όμως δεν σημαίνει πως το The Crazies του 2010, δεν στέκεται με σεβασμό στην τριών δεκαετιών ζωής ματιά του Romero, πάνω σε μια φανταστική υπόθεση, που δεν απέχει πολύ από το να γίνει πραγματικότητα.

Διαβάστε περισσότερα

 

Είναι έξυπνη η τοποθέτηση του ντουέτου του σερίφη και του βοηθού και παίζει με ευελιξία πάνω στη συνεχή αγωνία για το ποιος έχει κολλήσει το μικρόβιο της τρέλας και ποιος όχι. Η δε σκηνή στον θάλαμο προσωρινής κράτησης είναι αριστοτεχνικά γυρισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

 

ΣΤΕΡΕΗ ΑΦΗΓΗΣΗ, ΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΩΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ, ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ, ΤΙΠΟΤΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΞΑΝΑΔΕΙ.

Διαβάστε περισσότερα

 

Δυστυχώς η παρουσία των Joe Anderson και Radha Mitchell αλλά και του ιδιαίτερα αξιόλογου Timothy Olyphant, δε βελτιώνει ιδιαίτερα τη κατάσταση. Δε ξέρω κατά πόσο είναι ανώτερο του original μπορεί να είναι πάντως, η φετινή έκδοση δε καταφέρνει να ξεπεράσει τη μετριότητα.

Διαβάστε περισσότερα

 

Δημοσιεύεται και σε άλλο/α Μ.Μ.Ε : myFilm.gr

Παράνοια δεν συνδέεται με τον θεατή άμεσα επειδή δεν παραβάλει κάτι το μοναδικό, το ατόφια δικό της. Δύσκολα τα πράγματα για σίκουελ, αν κι ως φτηνή παραγωγή συμφέρει

Διαβάστε περισσότερα

 

υπάρχει μια ασυνήθιστη για το είδος φυσικότητα στις πρωταγωνιστικές ερμηνείες (ιδιαίτερα του Τίμοθι Ολιφαντ, στον ρόλο του σερίφη), που σε κάνει να «μπαίνεις» χαλαρά κι αβίαστα ακόμα και στα πιο υπερβολικά στη φρικωδία τους τεκταινόμενα

Διαβάστε περισσότερα